Velifera (Poecilia velifera):

Molinin en yakın akrabası olan bu balık türü, aslında büyükçe bir cins molidir. Bazı özellikleri ile molilerden ayrıştırılır.

Anavatanı Orta Amerika’nın yarı tuzlu ve tatlı suları olan velifera, ırmakların denize karıştığı kısımlarda yaşadıkları için tuzlu suya da alışmışlardır. Bu nedenden oldukları akvaryumun suyuna 10 litreye 2 ila 3 çay kaşığı tuz (kaya tuzu)atmak ta fayda vardır.

Erkekleri 6, dişileri 8 cm(santim)boylarındadır. Erkekleri gonopodları yüzünden dişilerden ayırt edilir. Ayrıca erkeklerinin yelken gibi son derece gösterişli sırt yüzgeçleri vardır. bu sırt yüzgeçlerinin düzgün gelişebilmesi için yüksek bir akvaryuma (en az 40 cm.) ihtiyaç duyarlar, aksi halde sırt yüzgeçleri gelişemez.

24 ila 28°C sıcaklığı severler. Bol akıntılı suları severler. pH 6 ila 8 arasında olmalıdır. En az 80 litrelik ve yüksekçe (40 cm. ve yukarısı) bir akvaryumda olmaları gerekir. Bol bitkili akvaryumlardan hoşlanırlar. en az 5 ila 6 bireylik bir grup halinde bakılmaları gerekir. Bakımı biraz tecrübe gerektiren bu balığın üretimi kolay olsa da diğer poeciliidae üyelerine oranla daha zordur.

Velifera, bitkisel ağırlıklı beslenir. Tıpkı moli gibi spiriluna yosunu başta olmak üzere yenilebilen her türlü yosunu çok severek yerler. Yemleme konusunda problem yaratmazlar. Bunlara da yosun olmadığı taktirde haşlanmış ıspanak yaprağı ile beslenebilirler. Bunun dışında kaliteli kuru yemleri de yerler.

Veliferanın çogaltılması diğer poeciliidae breylerine göre biraz zordur. Dişiler 2 ayda bir ortalama 10 ila 50 civarında yavru teretirler. Yavruları fazlaca iridir. Kendi yavrularına zarar vermezler. Oldukları akvaryumda farklı türden balıklar yoksa ise doğum yapmak üzere olan dişiyi ayırmaya gerek kalmaz.Fakat bulundukları akvaryumda başka türden balıklar varsa ise doğum yapmak üzere olan dişiyi 20 litrelik bir akvaryuma almak lazım. Moliler gibi bunlar da yavruluklarda üretilmemelidirler; ölü doğumlar olabilir, yavrular erkek doğabilir ve hamile balık stresten ötürü ölebilirler. 6 aylık olduklarında üremeye hazır hale gelmiş olurlar.

Veliferaların da çok çeşitli çeşitleri geliştirilmiştir. Bunlardan başlıcaları; gümüş, dalmaçya, altın (sarı), turuncu, balon velifera türleridir. Balon molilerde olduğu gibi balon cinsi veliferalar da laboratuarlarda oluşturulmuş mutasyon balıklarıdır.

Erkekleri, hemcinslerine karşı fazlaca saldırgan olan veliferalardan akvaryumda sadece bir tane erkek olması gerekir. Aksi halde baskın olan erkek diğer erkekleri hırpalar, ölmelerine neden olabilir. Akvaryum 100 litreden bol bitkili ve büyük ise birden fazla erkek yetişrilebilir. Bu şekilde şiddetin dağılması için 4 erkek olabilir.

Yakın akrabaları olan bazı balıklarla melezleştirilerek yavru yaptırılabilir. Veliferaların en yakın akrabası molilerdir. Velifera ve moli melezi balıkları inanılmaz şekilde gösterişli balıklar olduklarını bilmekteyiz.Bunun dışında da gambusya ve lepistes de yakın akrabaları sayılır.

Hangi tür balıklarla bir arada bakılabilir? Moli, kılıçkuyruk, lepistes, poeciliidae,plati gibi grup yapılarak bir arada beslenebilirler. Küçük çiklit türleri, labeo balıkları ,labirent balıkları, ile bir arada olabilen veliferalar corydoras türleri, otocinclus, ancistrus, rasbora, zebra, danio gibi balıklarla da barış içinde beslenebilirler.Tetra ,vatoz çeşitleri

Hangi balıklarla bir arada bulunmaması gerekir? Saldırgan balık çeşitleriyle bir arada olmaması lazımdır.

Poeciliidae türünün en bilinen üyelerinden dir. Doğal olarak Honduras ,Guetamala ve Meksika’daki tatlı sularda yüzerler. Küçük, sevimli ve yuvarlak balıklardır. Dişileri 6 cm Erkekleri 4 cm (santim)boyundadır. Erkek platilerde de anüs yüzgeci gonopod biçiminde gelişmiştir.

Doğal örnekleri gri ve kahverengi tonlu renklere sahip olan platilerin, farklı melezleştirme ve seçici çağaltma yöntemleri ile birbirinden güzel ırkları türetilmiştir. Tuxedo, blutendes herz, mickey mouse, gold, calico, wag tail, mond, fantom, korallen, simpson, sunset, mavi, kırmızı, albino,golden neon, golden moon, lirkuyruk, sarı, türleri başlıcalarıdır. En çok bilinen ırkları kırmızı ,calico, ve fantom türleridir.

Plati bir grup balığıdır. Maksimum 30 litrelik bir akvaryumda tutulmalıdır. 6 ila 10 bireyden meydana gelen bir grup şeklinde ve 1 erkeğe en az 2 dişi olacak şekilde bakılmalıdırlar. 20 ila 28°C sıcaklığı severler ve pH 7 ila 8 arasında tutulmalıdır. ayrıca bulundukları akvaryumda bol bitki olmasında fayda vardır.

3 ila 4 aylıkken üremeye hazır hale gelirler. Üretimleri basittir ve özel şartlara gerek yoktur.Erişkin bir plati her ay ortalama 20 yavru dünyaya getirir. Erkekler genellikle dişilerin peşinde gezerler. Dişilerin hamile olduğunu, karınlarındaki arka kısımdaki koyuluktan ve şişlikten anlaşılır. Arka kısımları siyahlaşma olmuş ise doğum yakında olacak demektir. Platiler genelde yavrularını yemezler, daha çok genç platiler kendi yavrularını yeme gibi bir eğilimleri vardır. Yine de doğum yapacak platiyi bitkili ve ayrı  bir akvaryuma koymakta fayda vardır. ayrı bir akvaryum imkanınız yok ise doğum için yavruluklar da kullanılabilir. Yeni doğan yavruları yumurta sarısı ve artemia ile besleyebilirsiniz, birkaç hafta sonra kuru yemlerden kullanabilirsiniz.

Her çeşit kuru yemi hoşlanarak yiyen platiler, beslenme konusunda sorun çıkarmazlar. Yosun, böcek larvalarıyla ve çeşitli bitkisel yemler ile beslenebilirler.

Platiler, yakın akrabaları olan balıklarla melezleşebilirler ve bu melezleşmelerden yavru türetilebilir. Plati gruplarının geliştirilmesinde kılıçkuyruk balıkları (xiphophorus helleri) da kullanılır. Akvaryumlarda bakılan platilerin genelinde kılıçkuyruk genleri de bulunur. aynı şekilde kılıçkuyruk guruplarının çoğunda da plati genleri mevcuttur.

Hangi balıklarla bir arada bakılabilirler? Lepistes, kılıçkuyruk, moli, otocinclus, ancistrus, danio, zebra balığı, velifera, corydoras türleri, tetra türleri,  küçük ve sakin labirent balıkları ve çiklit türleri ile bir arada beslenebilirler.

Hangi balıklarla bir arada bulundurulmamalıdır? Japon balıklarına zarar verebilecekleri için bunlarla bir aradaolmamalıdırlar. Saldırgan ve Etçil balıklarla da bir arada tutulmamalıdır.

Moli (Poecilia sphenops):

Poeciliidae ailesinin en dekoratif balık türlerinden biri olan bu sevimli türün ana vatanı Texas ve Orta Amerika’daki tatlı ve yarı tuzlu sulardır. Bu balıkların dişileri 6 cm erkekleri 4 cm(santim)olabilir. Erkeklerde diğer poeciliidae bireyleri gibi gonopod vardır.

24 ila 28°C sıcaklığı severler. pH 6 ila 8 arasında olmalıdır ve suda asla ısı değişimi yapılmalıdır. En küçük ısı değişiminde bile sağlıkları buzulup degişebilirler. En az 60 ila 80 litrelik çokca bitkili bir akvaryumda 4 ila 6 balıktan oluşan bir grup şeklinde bakılmaları uygundur. 3 dişi 1 erkeğe düşmesi gerekir.

Poeciliidae ailesinin en nazik üyesidir. Özellikle ısı farklılıklarına karşı çok hassastırlar.Kolay bir şekilde mantar hastası olabilirler. Bu yüzden de bakımı az da olsa tecrübe gerektiren bir balık türüdür.

Oldukları akvaryuma 10 litreye 1 çay kaşığı kadar tuz (kaya tuzu) koymak oldukça faydalıdır. Bu şekilde hastalıklara karşı dirençleri oldukça fazlalaşır. Hazır yeri gelmişken, moli ile ilgili çok ilginç bir bilgiyi burada sizlerle paylaşmak isterim.Moli, deniz akvaryumuna yeni başlayanlar tarafından da kullanılmaktadır. Az tuzlu sularda da yaşayabilmesi sonucu, yeni kurulmuş bir tuzlu su akvaryumunda suyu hazırlayıcı bir canlı olarak bu akvaryumlara bırakılır.

Çok çeşitli topluluklar geliştirilmiş ve bu göz alıcı topluluklar akvaryum dünyasında yer edinmişlerdir. Bu topluluklardan en çok bilinen: Siyah (arap-black), albino, gümüş,  aykuyruk, leopar dalmaçya, balon, sarı (altın), topluluklarıdır. Burada balon moli konusunda kısa bir bilgi vermek yerinde olur: Balon moli bir mutasyon türüdür. Genleri ile oynanarak laboratuar ortamında geliştirilmiş ve buralardan yayılmış bir balık türüdür.

Moliler fazlaca doğurgan balık türüdür. Ortalama 45 günde bir, 20 ila 50 civarı yavru dökerler. Genelde kendi yavrularına zarar vermezler. Bu yüzden, akvaryumda farklı balık çeşitleri yoksa ise doğum ana akvaryum içinde yaptırılabilir.Ama başka balık türleri mevcut ise hamile balık, küçük bir üretim akvaryumuna alınmalıdır. Burada dikkat edilmesi gerekli olan nokta; hamile balığın konduğu akvaryumun ısısı ile ana akvaryumun ısısı değişik olmamalıdır.

Moli yavruları için bazen yavruluk kullanılması da bu sakıncalı olabilir. Yavruluğun içerisindeolan anne balık strese grip erken doğum ve ölü doğum yapabilir, kendisi dahi ölebilir. Bu nedenden yavruluk kullanımı bu balıklarda kullanılmaması tavsiye edilir.

Yeni doğan moliler oldukça yapılı doğarlar. Spiriluna VE Artemia yosunu ile besleyebiliriz. Birkaç hafta sonra ağırlıklı olarak bitkisel yemler vermeye başlayabilirsiniz. 5 ila 6 aylığa erişince üremeye hazır duruma gelirler.

Moliler, yemleme konusunda problem çıkarmasalarda da genelde bitkisel ağırlıklı beslenmelidir.Oldukça çok yosun yerler ve bu nedenle akvaryumdaki yosunlaşmaları bir nebzede olsa engellerler. Et ürünleri bu balıklar için yarardan çok zarar verir. Özellikle hassas yapıları göz önünde alınarak tubifex türü yemler kesinlikle verilmemelidir. Et ağırlıklı  beslendikleri taktirde ömürleri kısalır, hastalıklara yakalanabilirler. Bunların yerine spiriluna yosunu ve çeşitli haşlanmış ıspanak ve yenilebilir yosunlarla beslenilebilirler. Bitkisel ağırlıklı beslenilsede akvaryum bitkilerine zarar vermezler.bu türler bol bitki ile dizayn edilmiş akvaryumlarda bakılmalıdır.

Moliler, yakın akrabaları olan bazı balıklarla melezleşebilirler ve yavru döllendirilebilir. En yakın kendi cinsi gambusya velifera,lepistestir.

Hangi balıklarla bir arada tutulabilirler? genelde barışçıl olan bu balıklar plati, velifera, lepistes, kılıçkuyruk gibi poeciliidae breyleri ile bir arada tutulabilirler. Labirent balıkları, neon tetra, sakin çiklit türleri, zebra balığı da bu türlerle iyi arkadaşlık eder. Otocinclus, corydoras cinsleri, ancistrus, vatoz gibi balıklar da bunlar ile bir arada güvenle tutulabilir.

Hangi balıklarla bir arada tutulması sakıncalıdır? İri ve saldırgan balıklarla bir arada tutulmamalıdır.

Çok sevdiğim blogumu asker olmam sebebiyle uzun zamandır güncelleyemiyorum. Fırsat bu fırsat blog okuyucularıma bir asker selamı vereyim dedim.

2 ay sonra görüşmek üzere…

Hareketlilikleri ,renkleri ve her zaman çokca yavru bırakmaları sayesinde bir çoğumuzun sevdiği balıklar içerisinde yer alan lepistesler bir dönem bütün akvaryum severlerin yetiştirdiği balık türlerinden olmuştur.

Ana vatanı Orta Güney Amerikanın kuzeyi ve Amerika olarak bilinir ve hemen her türü Asya, özellikle Singapur’da büyük havuzlarda çogaltılıp beslenirler ve de tüm dünyaya sevk ederler.
Doğada çok daha az çeşidi bulunan lepistesler yıllarca daha sağlıklı su koşulları,yüksek kaliteli yemler ve gösterilen alaka yüzünden bugünkü yerlerine sahip olmuşlardır.Dünya standartlarındaki lepistes kulüpleri şu anda akvaryumlarda yer bulan lepistesleri kuyruk vücut renklerine ve varyetelerine göre ayrıştırılmış olup, bunun sebebi ile yarışmalarda ve gösterilerde bu ölçütler doğrultusunda değerlendirme yapılmaktadır.1800’lü senelerin sonlarına doğru akvaryumlarımızda görmeye başladığımız lepistesler şu anda vahşi atalarına görecelik anlamında pek de benzememekle beraber karakteristik özelliklerini korumayı başarmışlardır.

Su Koşulları:

Farklı su koşullarına kabullene bilen lepistesler daha ziyade sert suları severler. Oysaki hepimiz bugüne kadar bitkili akvaryumlarda yetiştirmeye alıştığımız lepistesleri sert suda bakmayı düşünmemiş olabiliriz. Gelişim süreci boyunca ph 7 ila 8 civarında olmalıdır. Su sertliğindeki dalgalanma lepisteslerin direncini aşagı çekerek sağlık problemleri yaşamalarına sebep olabilir. Bu nedenle sabit su sertliğini tavsiye edilir.

Lepistes akvaryumlarında maksimum su sıcaklığı 24 ila 26 derece tutulmalıdır. Ancak 16 ile 32 derece arasındaki sıcaklıklara da olumlu davranışlar gösterebilirler. Fakat yüksek sıcaklık oranlarında ömürlerinin daha da kısalacağını göz ardı edilmemesi önemli bir noktadır.

Yavruların düzenli beslenmesi gereken ilk gelişim döneminde suyun sıcaklığı oldugundan biraz daha yüksek tutulabilir. 4 ila 6 hafta sonra ısı azar azar gereken değere göre ayarlanmalıdır.

Beslenme:

Bir gün içinde 3 kez  yemleme lepistesler için öngürülen bir ölçüdür. Verilecek yem miktarı beslenen balık adetine göre farklılaşır. Ancak tüm akvaryum balıklarında olduğu gibi 5 dk içersinde tüketecekleri miktarda yem vermeye dikkat edilmelidir.Aksi halde aşırı yemlemeden oluşan su değerlerinde oynamalar ve kirlenme balıkların sağlığınıda olumsuz yönde etkiler.

Ortalama 5 ay zarfında olgun balıklar haline geldikten sonra beslenmeye daha dikkat etmek gerekir. Hiç bir zaman doygunluk hissi oluşmayan bu balıklarda erişkin duruma geldikten sonra verilen yem oranında yarı yarıya bir oranda azaltma yapılmalıdır. Özellikle erkeklerin karın bölgeleri şişkin olması  halinde aşırı yemleme yapıldığını anlarız.

Tuzlu su karides yavruları (Baby Brine Shrimps),mikro kurtlar ve yumurta sarısı bu türün en besleyici yemler içerisinde sıralansa da lepisteslerin diyetleri çok geniş bir yelpazede gözlemlenebilir.

Canlı yemler temel yağları, yüksek besin değeri, içeriğindeki amino asitler ve suda yaşayabilmeleri sayesinde kirliliğe yol açmamaları sebebi ile özellikle balık yemleri içerisinde en çok tercih edilenlerden birisidir.Fakat bu ürünleri herzaman bulmak imkansız. Bu sebeple hobiciliğin gelişimine, bireyler arasında bu yemlerin paylaşılmasına  ve akvaryumcular aracılığı ile toptan getirtilmesine olan ihtiyaç oldukça büyüktür.

Bunların yanı sıra dondurulmuş kuru canlı yemler ikinci tercihlerden olmalıdır. Dondurulup,nemden soyutlanıp paketlendiği için besin değerinin hemen hemen hepsini koruyabiliyorlar. Pul yemler de en az dondurulmuş ve kurutulmuş yemler kadar besin değeri fazladır. Pul yem tercih adilirken dikkat edilmesi gereken şey içerisindeki vitamin katkılarıdır.

Dana Yüreği:Sinirlerinden ve derisinden ayrılmış aynı zamanda Temizlenmiş,sarımsak ilave edilerek rendelenmiş dana yüreği küçük parçalar şeklinde dondurulup yem olarak verilebilir. Özellikle ucuz bir ürün olması sebebi ile yavruların beslenmesinde tercih sebebidir.

Kan kurdu:belli aralıklarla besleyici özelliğinden dolayı verilebilir.

Beyaz Kurt

Sivrisinek Larvası: Su birikintileri üzerinde görünen bu larvalar en doğal ve en kolay lepistes yemi olarak düşünülebilir.Bulundukları ortamları düşünücek olursak lepistesler ve benzeri balıklar sivrisinek ıslahında kullanılmak amacı ile beslenebilmektidir.Evin dışında veya balkonda küçük kaplar içersinde göl veya dere suyu ile aşılanmış su yardımı ile bu larvaları elde etmek son derece basittir.Fakat detaylara burada anlatmayacağım.

Dondurulmuş Plankton

Tubifex:Son derece besleyici olmasına ve balıkların büyük bir iştahla yediği besinlerden olmasına rağmen akvaryuma temizlenmeden konulmamalıdır.Bu canlılar genelde atık suların döküldüğü su yataklarında veya dere ağızlarında yaşadığı için taşıdığı bakteriler ölümcül hastalıklara sebep olabilirler.

Alg:Güneş alan yüzeylerde meydana gelen yeşil algler lepisteslerin ihtiyaç duydukları D,E,B,C, vitaminleri almalarına olanak sağlar.Bu sebeple akvaryum içinde yapılamasa bile dış ortamda suni olarak yosunlandırılmış kayalar zaman zaman akvaryum ortamına koyularak balıkların kayalar üzerindeki algleri toplamaları sağlanır.

Spiriluna:Besleyici asitler,Zengin protein, A ve B vitaminleri, kalsiyum ve demir ihtiva etmesi sebebi ile deri hastalıklarından korunmalarına, renklerinin daha canlı ve parlak olmasına ve balıkların yüzgeçlerinde meydana gelebilecek rahatsızlıklara karşı koymasına yardımcı olur.

Pul Yemler:Çok geniş bir yelpazesi olan pul yemleri alırkenseçici olmak gerekir.İçeriğindeki bitkisel ve hayvansal proteinlerin yanı sıra eklenen vitaminler seçimlerimizde bize yol göstermelidir.

Erkek Dişi Ayrımı :Erişkin boya ulaşan lepisteslerde göz alıcı kuyruk boyları ve renk sayesinde dişi ve erkek ayrımı yapmak basit olsa da 4 haftalık yavrularda bu ayrımı yapmak daha zor olabilir. Aşağıdaki resimlerden de anlaşılacağı gibi dişi olan yavruların karın bölgesinin altında siyahımsı bir nokta oluşur. Yavrular büyüdükçe bu alan daha da meydana çıkarken erkek olanlarda karın bölgesinde her hangi bir farklılık olmaz.Aynı batım yavrular arasında dişi olarak belirlenenlerin ayrı bir akvaryumda bakılması ileriki zamanlarda daha kaliteli ve sağlam bir ırk oluşturmak için faydalı olabilir.En sağlıklı,gelişimi en göz alıcı en düzgün dişi ile beraber, belirlenen en güzel erkek çiftleştirilerek daha güzel, ırkının belirgin özelliklerini tam olarak taşıyan lepistesler türetilebilir.
Anaçların Seçilmesi :Ortalama 10 ila 18 hafta arasında dişiler ve erkekler erişkin form ve boya ulaşmış olurlar. Türlerine göre bu süre daha erken veya daha geç oluşabilir. Kaliteli bir erkeği yüzgeçlerine, rengine,vücut formuna, kuyruk formuna ve ebatlarına bakarak ayırt etmemiz gerekir. Dişilerde ise düzgün türe uygun kuyruk rengi ve vücut şekli göz önüne alınmalıdır.Bu sebeple güzel bir ırk elde etmek için ilk adımlar atılmış olur. Yavru alınacak akvaryumda tavsiye edilen balık sayısı3 dişi, 2 erkek şeklindedir.Fakat erkeklerin agresifliğine ve durumuna göre dişi sayısında artış oluşturulabilir.

Akvaryumcularda olan kılıçkuyrukların pek çoğunun Xiphophorus helleri olmasına karşın,bu ad altında bilinen bir çok diğer tür de bulunur. Bu olayın sebebi ise, erkek kılıçkuyrukların kuyruk uçlarında “kılıç” gibi bir uzantının bulunmasıdır. Xiphophorus Helleri veya çok bilinen ismiyle kılıçkuyruk, yetiştirilmesi oldukça kolay ve hobici için çok çekici bir balık çeşididir.Başka türler fırsat bulduğunda vahşi formlarına yakın olmaya çalışılırken, kılıçkuyurktan bir çok varyete üretilmiştir. Kırmızı, yeşil ,sarı, siyah ve bu renklerin kombinasyonlarından meydana gelen balıklar, herkeze hitap ederek göz zevkine geniş bir yelpazede yer edinmişlerdir.

2) Davranış

Genelde barışçıl ve sakin balıklar olmalarına rağmen,erkek kılıçkuyruklar ara sırada olsa agresif tavırlar gösterebilir. Bu olayın önüne geçmek için, ya bir kaç dişiyle beraber tek erkek,veya belirli erkeklerin birbirlerine düşman olmasını engelleyecek kadar geniş bir sürü şeklinde bakılmalıdır. Kılıçkuyrukların akvaryumun başka bireylerine karşı problem yaratmaları alışıldık bir olay değildir. Genelde çeşidi bol balıklarla uyumlu bir şekilde beslenebilirler.

3) Akvaryum Gereksinimleri

Popüler yakın akrabası olan platiye göre çok daha fazla geliştiği için, geniş yüzme alanları olan bu türe göre büyük bir akvaryuma gereksinim vardır. Dişiler 4 ila 5 inch’e* kadar büyüyebilir, erkekler türleri ise bu boydan hafif küçük olurlar. Dolayısıyla balıkları sürü şeklinde beslemek için mutlaka büyük bir akvaryuma gereksinim vardır.kendi ortamları acı su olduğu için,pek çok canlı doğuranlar gibi sert suları severler. Doğada, Orta Amerika’nın hızlı akan nehirlerinde oldukları için, akvaryumda güçlü su sirkülasyonu bu cins balıkları mutlu edecektir. Tankın mutlaka çok iyi biçimde bitkilendirilmiş olması, geniş yüzme alanlarına da ihtiyaç verdır.

4) Besleme

Akvarumda beslenerek bakılması kolay balıklardır. Özellikle pul yemleri severek yerler, ancak canlı yemleri de tüketeceklerdir. Tanktaki algleri de tüketen kılıçkuyruklar, en iyi performanslarını protein oranı yüksek yemlerle verebilirler.

5) Üreme

Kılıçkuyruklar canlıdoğuran’lardandır ve bir kerede, yüzme kabiliyetine sahip 80′e varan yavru bırakabilirler. Cinsiyet ayrımı, erkekte değişiklik göstererek Gonopodium ismini alan anal yüzgeç ile oluştururlar. Bu değişim geçirmiş yüzgeç, dişiye sperm bırakması için kullanırlar. Kılıçkuyruklar yavrularını doğar doğmaz yemeye başlayacaklarından, başta su üstünde yüzenler olmak üzere akvaryumun çok iyi bitkilendirilmesi yavrulara kaçarak saklanma olanağı sağlar. Akvaryumcularda satılan yavrulukların pek çoğu yetişkin bir kılıçkuyruğa göre fazlaca küçük olduğundan, ciddi biçimde strese girmelerine sebep olacaktır. Bu durumda yapılması gereken en iyi şey, hamile dişiyi fazlaca bitkilendirilmiş, rahat doğum yapabileceği ayrı bir doğum akvaryuma almak ve üremesi sona erdikten sonra zaman kaybetmeden kendi akvaryumuna geri bırakılmalıdır. Bir kılıçkuyruğu büyüyebileceği en son duruma getirmek için ciddi bir akvaryum kapasitesine ihtiyaç olacağı için, bazı balıklarınıza alan aça bilmek için, yeni doğan yavrularınızı elden çıkarabilirsiniz.

6) Hastalıklar

Dayanıklı ve Kolay hastalanmayan balıklar olmasına rağmen, kötü su şartlarında beyaz benek veya mantar hastalığına yakalanabilirler. Bu problem akvaryumcudan satın alınan ilaçlar ve akvaryum bakımı ve koşullarına biraz daha dikkat etmekle çözülebilir.

Latince Adı :Julidochromis marlieri.
Anavatanı: Tanganika Gölü’nün Kayalık kısımları.
Davranış Biçimi: Barışçıl.
Beslenme Biçimi: Otçul.
Maksimum Boy : 13 Cm(santim).
Sıcaklık: 24 ° ila 28 ° C.
Maksimum Ömür : 5 Yıl.
Su Sertliği: Çok Sert.
pH: 8,6 ila 9,1.

Üreme :

Bu tür yumurtalarını akvaryumdaki çeşitli kovuklara bırakır.Bu nedenle kayalık girintili çıkıntılı dekorlar tercih edilmelidir.

Bakım Özelliği :

Akvaryumda kendine bir alan belirler ve orayı ölümü pahasına korur.Bu türün er sahiplenmesi oldukça ünlüdür. Bu sebeple karma akvaryumlarda beslenmelidir.Erkek balık oranı akvaryum çok büyük değil ise 1 tane olmalıdır.Bakılacağı akvaryum son derece kayalık biçimde dizayn edilmelidir.

Üreme Türü :

Ağızda Kuluçka (10 ile 15 yumurtayı 28 günsüresince ağzında tutar)

Beslenme :

Otçul ,Doğal ortamında su yosunlarını ve su üstü böcekleri yemektedir.

Bakım Özelliği :

Bu balıklar sahip olacaksak geniş bir akvaryum edinmemiz gerekir.Balıklar asla koloni şeklinde alınmalıdır.Erkek ve dişi oranı 8 Dişiye 1 Erkek gibi bırakılmalıdır.Bu balığı alacak kişiler önceden en azından Amerikan türü ciklet veya Malavi beslemiş ve bundan yavru almış olmalıdır.Bu işe yeni girişinler için uygun balık türü değildir.Çok kaliteli bitkisel ve otçul yemlerle bakılmalıdır.